Κέντρo Λογοθεραπείας, Εργοθεραπείας και Ψυχολογικής Υποστήριξης:
Παλαιό Φάληρο (211-0135515 ), Γλυφάδα ( 215-5457007) |  Κατ οίκον: 6958002022

Ψυχολογική υποστήριξη

ORE_7502

Προσφέρουμε συναισθηματική αξιολόγηση & παρέμβαση σε παιδιά που εμφανίζουν:

-Στρες (μπορεί να εμφανίζεται με έντονη συστολή, τικ ή τραυλισμό)
-Θέματα συμπεριφοράς
-Δυσκολίες στην κοινωνικοποίηση
-Άγχος αποχωρισμού
-Χειριστικές συμπεριφορές
-Ζήλια ή ανταγωνισμό σε αδερφικές σχέσεις
-Δυσκολίες προσαρμογής
-Σχολικές φοβίες
-Νυχτερινή ενούρηση
-Εμμονές με ρουτίνες

Η παιγνιοθεραπεία είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που χρησιμοποιεί το παιχνίδι ως μέσο απελευθέρωσης του παιδιού από συναισθηματικές εντάσεις, φόβους και άγχη.

Το παιχνίδι συνδέεται άμεσα με τα στάδια ανάπτυξης της νοητικής , συναισθηματικής και κοινωνικής νοημοσύνης του παιδιού και έχει θεραπευτική δύναμη ως φυσικό μέσο έκφρασης, ωρίμανσης και επικοινωνίας.

Ως θεραπευτικό εργαλείο, η παιγνιοθεραπεία, εφαρμόζεται στο κέντρο μας από παιδοψυχολόγους.

Απευθύνεται σε παιδιά και σε εφήβους.

Στην παιγνιοθεραπεία χρησιμοποιούμε το παιχνίδι καθώς και διάφορα άλλα εργαλεία όπως την ζωγραφική, την κίνηση, τον πηλό, το κουκλοθέατρο κ.ά. , για να αναδείξουμε δημιουργική έκφραση.

Το παιδί μέσα από αυτά τα εργαλεία έχει την δυνατότητα να αναγνωρίσει και να εκφράσει δυναμικές και συναισθήματα.

Στην μη καταθετική παιγνιοθεραπεία ο θεραπευτής και το παιδί χτίζουν από κοινού μια σχέση που βασίζεται στην εμπιστοσύνη. Μαζί δομούν ένα θεραπευτικό πλαίσιο ασφάλειας προκειμένου το παιδί να εξερευνήσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του και τις εμπειρίες του.

Ο γονε’ι’κός ρόλος φαίνεται να είναι ο πιο δύσκολος ρόλος που αναλαμβάνει κανείς στην ζωή του. Οι γονείς ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες κατά το μεγάλωμα των παιδιών τους, σε μία προσπάθεια να είναι κοντά στα παιδιά τους και να αντιμετωπίζουν την όποια δυσκολία προκύπτει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ωστόσο, συχνά βρίσκονται αντιμέτωποι με καταστάσεις όπου δεν ξέρουν πως να τις χειριστούν, όπως για παράδειγμα πένθος στην οικογένεια ή επικείμενο διαζύγιο. Άλλες δυσκολίες που ενδέχεται να προκύπτουν αφορούν δυσκολία να θέσουν όρια στο παιδί με αποτέλεσμα το παιδί να παρουσιάζει προβλήματα συμπεριφοράς στο σπίτι και στο σχολείο, ή η έντονη ανταγωνιστική σχέση μεταξύ αδερφών. Ακόμη , ενδέχεται να μην γνωρίζουν πως να διευκολύνουν το παιδί όταν αυτό παρουσιάζει έντονη συστολή και χαμηλή αυτοπεποίθηση , έντονους φόβους ή δυσκολίες στον ύπνο ή ακόμα και όταν αυτό είναι θύμα σχολικού εκφοβισμού . Τότε μπορούν να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό ο οποίος θα κρίνει εάν χρειάζεται να ενταχθεί και το παιδί παράλληλα με την συμβουλευτική γονέων , σε θεραπευτική παρέμβαση ή εάν οι όποιες δυσκολίες μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο με την συμβουλευτική γονέων. Ακόμη, σε περίπτωση που το παιδί ήδη παρακολουθεί θεραπευτική παρέμβαση λόγω για παράδειγμα αναπτυξιακών δυσκολιών (όπως ΔΑΦ), οι γονείς παρακολουθώντας συνεδρίες συμβουλευτικής γίνονται με ένα τρόπο οι <<συνθεραπευτές >> του παιδιού στο σπίτι ώστε να υπάρχει μια συνέχεια , συνέπεια και σταθερότητα ως προς τον τρόπο αντιμετώπισης των δυσκολιών και διευκόλυνσης του παιδιού.

Η συμβουλευτική γονέων λοιπόν αφορά και συγκεκριμένες εξατομικευμένες οδηγίες / συμβουλές που θα δοθούν από τον ψυχολόγο ως προς συγκεκριμένα θέματα που ενδέχεται να έχουν προκύψει (για παράδειγμα διαζύγιο) αλλά περισσότερο αφορά την ενδυνάμωση του ρόλου του κάθε γονέα ώστε να είναι σε θέση αρχικά να αναγνωρίσει και να αποδεχτεί τις δυσκολίες του παιδιού. Ακόμη να κατανοήσει πως ο ίδιος κάποιες φορές ενδέχεται εν αγνοία του να τις εντείνει και να <<δυσκολεύει&gt;&gt;ποιο τρόπο το παιδί, με στόχο να αναπτύξει και ο γονέας πιο λειτουργικές συμπεριφορές προς το παιδί, συμπεριφορές που θα το διευκολύνουν , θα το ενθαρρύνουν να αντιμετωπίζει τις όποιες προκλήσεις παρουσιαστούν , θα το βοηθήσουν να αναπτύξει συναισθηματική ωριμότητα και να αυτονομηθεί.

Οι συνεδρίες συμβουλευτικής γονέων πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση ή ανά δεκαπενθήμερο αναλόγως τις ανάγκες της κάθε οικογένειας. Στις συνεδρίες ιδανικά συμμετέχουν και οι δύο γονείς ή ο γονέας /κηδεμόνας . Ο ψυχολόγος διευκολύνει τους γονείς ώστε να νιώσουν εμπιστοσύνη και ασφάλεια ενώ ο ίδιος τους αντιμετωπίζει με σεβασμό και κατανόηση , χωρίς να τους κρίνει.

Η εφηβεία αποτελεί την μεταβατική περίοδο από την παιδική ηλικία στην ενήλικη ζωή. Πρόκειται για μια ξεχωριστή αναπτυξιακή φάση καθώς συντελούνται ραγδαίες βιο σωματικές αλλαγές τόσο στις νοητικές ικανότητες του εφήβου όσο και στην σεξουαλικότητά του. Ο έφηβος δεν έχει πια τον ρόλο του παιδιού μέσα στη οικογένεια και η οικογένεια αναπτύσσει πλέον διαφορετικές προσδοκίες από αυτόν. Επιπλέον, διαφοροποιούνται και αλλάζουν οι αλληλεπιδράσεις με τους συνομήλικους και χαρακτηρίζονται από διαφορετικές προσδοκίες και κοινωνικές συμπεριφορές από εκείνες της παιδικής ηλικίας. Έτσι, η ζωή του εφήβου συνεχώς μεταβάλλεται με νέες εμπειρίες και ρόλους που καλείται να αναλάβει ενώ συγχρόνως προσπαθεί να αυτονομηθεί και να δομήσει την ταυτότητά του.

Πολλοί έφηβοι διανύουν την μεταβατική περίοδο της εφηβείας ομαλά, χωρίς να εξουθενώνονται από την κρίση και τις ψυχικές εντάσεις που προκαλούνται από όλες τις αλλαγές που συμβαίνουν συγχρόνως. Ωστόσο, κάποιοι έφηβοι ενδέχεται να δυσκολευτούν να διαχειριστούν όλες αυτές τις αλλαγές που τους συμβαίνουν , να πειραματίζονται με τα όρια του εαυτού, της οικογένειας ή και της κοινωνίας, να βιώνουν έντονες συναισθηματικές διακυμάνσεις ή να αναπτύσσουν αντικοινωνικές/παραβατικές συμπεριφορές (για παράδειγμα κατάχρηση αλκοόλ). Οι γονείς , σε αυτές τις περιπτώσεις δυσκολεύονται ως προς την διαχείριση του εφήβου και συχνά είναι σε <<απόγνωση>>. Τότε είναι σημαντικό να συζητήσουν με τον έφηβο σε ένα κλίμα αποδοχής και κατανόησης, να εκφράσουν τους προβληματισμούς τους και να απευθυνθούν σε κάποιον ειδικό ώστε να τους δώσει τις ανάλογες κατευθύνσεις.

Η ένταξη του εφήβου σε ψυχοθεραπευτική παρέμβαση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί εάν δεν είναι και ο ίδιος σύμφωνος. Ο θεραπευτής διευκολύνει τον έφηβο να αναπτύξει μία σχέση εμπιστοσύνης και ασφάλειας μαζί του , ώστε να επεξεργαστεί τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, να αναπτύξει νέους λειτουργικούς τρόπους συμπεριφοράς , να ανακαλύψει, να διευρύνει και να αξιοποιήσει τις δυνατότητές του, αναλαμβάνοντας την προσωπική του ευθύνη.

Οι συνεδρίες πραγματοποιούνται σε εβδομαδιαία βάση. Η συνεργασία των γονιών θεωρείται σημαντική καθώς επίσης και ο σεβασμός εκ μέρους τους του θεραπευτικού απορρήτου για όσα μεταφέρει ο έφηβος κατά την διάρκεια των ψυχοθεραπευτικών συνεδριών.

Το Γνωσιακό Συμπεριφορικό Δράμα είναι ένα ψυχοπαιδαγωγικό μοντέλο που απευθύνεται σε παιδιά με επικοινωνιακές δυσκολίες , αυτισμό υψηλής λειτουργικότητας, ΔΕΠΥ, προβλήματα συμπεριφοράς καθώς και χαμηλή αυτοπεποίθηση. Εφαρμόζεται κυρίως σε ομάδες παιδιών. Έχει σχεδιαστεί από την δρ. Χάρις Καρνέζη και είναι βασισμένο σε επιστημονική μελέτη που πραγματοποίησε η ίδια στο πανεπιστήμιο Τρίνιτυ της Ιρλανδίας.

Τεχνικές
Στο Γνωσιακό Συμπεριφορικό Δράμα συνδυάζονται τεχνικές από την Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία (μίμηση προτύπου, θετική ενίσχυση, συστηματική απευαισθητοποίηση κα) με θεατρικές τεχνικές (ήχος, φως, κίνηση, ρόλοι, δραματική ένταση κλπ) προκειμένου να παραμένει σε υψηλό επίπεδο το κίνητρο των παιδιών και ως εκ τούτου να υπάρχει καλύτερη απόδοση στους επιμέρους στόχους. Μέσω του μοντέλου αυτού, τα παιδιά, έχοντας έναν ενεργό ρόλο στη διαδικασία , αποκτούν σημαντικές δεξιότητες με έναν ευχάριστο και δημιουργικό τρόπο .

Στόχοι
Οι στόχοι του προγράμματος είναι η ανάπτυξη των κοινωνικών και επικοινωνιακών δεξιοτήτων, η ενίσχυση της φαντασίας και της ευελιξίας της σκέψης ,η ενίσχυση της αφηρημένης σκέψης, η ανάπτυξη της θεωρίας του νού, της δυνατότητας δηλαδή των παιδιών να κατανοούν τις σκέψεις, τις προθέσεις ,τα συναισθήματα των άλλων και να αποκωδικοποιούν την συμπεριφορά τους, η αναγνώριση και διαχείριση των συναισθημάτων, η ενίσχυση της αυτοπεποίθησης, η αύξηση της συγκέντρωσης προσοχής και του ελέγχου παρόρμησης καθώς και η ενίσχυση της κεντρικής συνοχής δηλαδή της ικανότητας των παιδιών να συνδυάζουν όλα τα δεδομένα και να εξάγουν τα ορθά συμπεράσματα βάση πλαισίου. Σε κάθε ομάδα Γνωσιακού Συμπεριφορικού Δράματος , οι στόχοι ορίζονται βάση των αναγκών του κάθε μέλους .

Δομή
Οι συνεδρίες έχουν συγκεκριμένη δομή. Τα παιδιά συμμετέχουν σε φανταστικές ιστορίες , ουσιαστικά ακολουθούν ένα σενάριο , όπου καλούνται να λύσουν ένα <<μυστήριο>>. Η συνεδρία ξεκινά με μία αφορμή, όπου δίνονται τα πρώτα στοιχεία για όσα θα ακολουθήσουν στην συνέχεια. Για παράδειγμα , κατά την έναρξη της συνεδρίας ,κάποιος χτυπάει την πόρτα. Τα παιδιά ανοίγουν την πόρτα και ανακαλύπτουν ένα γράμμα! Ο μικρός Λου ζητάει την βοήθεια τους γιατί κάποιος έκλεψε τα αγαπημένα του παιχνίδια. Μέσα στο γράμμα εσωκλείεται ένας χάρτης. Τα παιδιά στην προσπάθεια τους να βρουν τα χαμένα παιχνίδια του Λου,περνούν απο μιά σειρά δοκιμασιών. Για παράδειγμα, καλούνται να περάσουν από το δάσος με τους φαφλατάδες , το κάστρο του βασιλιά και να ανέβουν το <<καραμελόβουνο>>. Σε κάθε <<σταθμό>> της ιστορίας, υπάρχουν συγκεκριμένες δραστηριότητες , οι οποίες αφορούν τους στόχους που έχουν τεθεί. Αν για παράδειγμα ένα παιδί δυσκολεύεται στην διατήρηση θέματος συζήτησης ,καθώς συχνά αναφέρει άσχετα με το θέμα της συζήτησης , η δραστηριότητα θα μπορούσε να είναι να περάσει από το δάσος με τους φαφλατάδες όπου θα πρέπει να έχει μια συζήτηση με έναν κάτοικο του δάσους. Όποτε το παιδί θα έλεγε άσχετα, ο κάτοικος θα του απαντούσε <<αυτό δεν έχει σχέση με αυτό που συζητάμε, δεν γίνεται να συζητήσουμε έτσι και για αυτό σταματάω την συζήτηση και δεν σε αφήνω να περάσεις το δάσος>>. Το παιδί θα κατανοούσε με έναν πιο άμεσο και φυσικό τρόπο τις συνέπειες της συμπεριφοράς του (ότι οι άλλοι για παράδειγμα δεν θα θέλουν να συζητούν μαζί του) και θα προσπαθούσε να τροποποιήσει την συμπεριφορά του ώστε να περάσει το δάσος . Αν το παιδί δυσκολευόταν, η μίμηση προτύπου, δηλαδή η παρακολούθηση της συμπεριφοράς των άλλων παιδιών και η μίμησή της, θα λειτουργούσε θετικά στην προσαρμογή και τον συντονισμό με το περιβάλλον (τι περιμένουν οι άλλοι από εμένα την δεδομένη χρονική στιγμή). Να σημειωθεί ότι ο θεραπευτής ενισχύει και διευκολύνει τα παιδιά όποτε αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Αποτελεσματικότητα
Σύμφωνα με την διδακτορική μελέτη της Δρ. Χάρις Καρνέζη , τα αποτελέσματα της εφαρμογής του Γνωσιακού Συμπεριφορικού Δράματος είναι ενθαρρυντικά ως προς την αποτελεσματικότητα στην γενικότερη βελτίωση της κοινωνικής συμπεριφοράς των συμμετεχόντων, την ανάπτυξη της αυτοπεποίθησης , την μείωση των στερεοτυπικών συμπεριφορών καθώς επίσης και στην επίτευξη ειδικών στόχων για κάθε μέλος.

Οι θεραπευτές οι οποίοι έχουν εφαρμόσει το ΓΣΔ σε ομάδες παιδιών καθώς και οι γονείς των παιδιών αυτών αναφέρουν βελτίωση στις κοινωνικές δεξιότητες,όπως για παράδειγμα στην εξωλεκτική επικοινωνία στην εκφραστικότητα και στην δημιουργία κοινωνικών σχέσεων, βελτίωση στην αφηρημένη σκέψη , μείωση των στερεοτυπικών συμπεριφορών και μεγαλύτερη ευελιξία, καλύτερη διαχείριση του συναισθήματος και ενίσχυση της αυτοπεποίθησης καθώς επίσης οτι τα παιδιά πλέον συνδυάζουν περισσότερο τα δεδομένα λαμβάνουν περισσότερο υπόψη τους τους άλλους και προσαρμόζονται καλύτερα στα περιβάλλοντα στα οποία κινούνται.